About Huna Kun (Koen)

 "Zonder muziek zou het leven een vergissing zijn." (F. Nietszche)

 

Dit zou voor mij wel eens kunnen kloppen. Al van jongs af aan heb ik een bijzondere belangstelling voor muziek gehad. Eerst eerder als luisteraar (omdat er via mijn oudere broers thuis vaak nieuwe LP's binnenstroomden), niet lang daarna ook als speler. Tijdens traumatische tienerjaren ontdekte ik immers de therapeutische werking van het gitaar spelen (en nu, een kleine kwarteeuw later, is het samen met de stem nog steeds hét instrument van mijn hart). Als kind was ik enorm levenslustig, fantasievol en vaak blij om gewoon te zijn. Door de vroege dood van mijn vader en hoe dat ons gezin vervormde, ben ik die gave in zekere zin wel wat kwijtgeraakt. Net rond die periode kocht ik mijn eerste gitaar, alsof er een stem in het instrument zat die me riep en zei dat ik mezelf hiermee kon redden door vastgeroeste gevoelens van verdriet te uiten met op snaren te tokkelen. Toch heeft het daarna nog lang geduurd vooraleer ik ook durfde zingen, wellicht omdat ik mezelf had wijsgemaakt dat ik geen stem of mening mocht hebben. In mijn twintiger jaren heb ik de muziek van mijn hart te zeer verwaarloosd om mezelf te conformeren aan verkeerde verwachtingen (waaronder studies in Communicatiewetenschappen en Film; en werk in de audiovisuele wereld en het onderwijs dat eigenlijk niet in lijn lag met mijn zielsmissie). Met als gevolg dat ik rond mijn 30ste gecrasht ben met een lelijke burn-out en het lege gevoel dat ik alle richting kwijt was. Ik had altijd al sterk reflecterend in het leven gestaan maar op voorname vragen als 'wat kom ik hier doen?' en 'wat is geluk?' was het antwoord ver zoek. Niettemin was dit wellicht een woelige initiatie voor een naderende wedergeboorte...

Zo is Huna Kun dus op het spirituele pad terechtgekomen. Eerst via vipassana, hatha yoga en shiatsu, dan via verre reizen (waaronder anderhalf jaar non-stop doorheen Azië) die hem terug in contact brachten met die andere grote geliefde uit zijn kindertijd - de natuur. Hij volgde twee 2-jarige trajecten in soundhealing (bij Butterfly Circles en Surya) en daarna een zeer diepgaande opleiding tot shamanic practioner (bij Anamcara). In tussentijd behaalde hij ook een getuigschrift in handanalyse en zijn master-teacher graad in reiki (volgens de originele Usui lijn). Dit resulteerde in een dagelijkse spiritual practice van yoga, mantra meditatie, grounding, zingen en muziek maken. Daardoor ervaart hij het leven met meer vrede, innerlijke rust en afstemming en kan hij soms enorm genieten van alleen zijn en de stilte. Net zoals wit licht alle kleuren in zich draagt, zo bevat de stilte in wezen iedere klank. Ze drukt, net als muziek en de liefde, ontzag uit voor al wat wij niet kunnen bevatten, de schoonheid van de natuur, het grotere geheel...   

           

 

A. Huxley verwoordt het zo:

"After silence, that which comes nearest to expressing the inexpressible is music."